179. Hutbe

H. 36 yılında Kufe camiinde irad etmiştir.

Ze'leb el-Yemani kendisine sordu: "Ya Emir'el-Mü’minin Rabbini hiç gördün mü?" O da "Görmediğime mi ibadet edeyim?" dedi. "Peki, O'nu nasıl görüyorsun?"diye sordu. Bunun üzerine şöyle dedi:

"Gözler, O'nu açıkça görüp idrak edemez; fakat kalpler, onu iman gerçekleriyle görür. Her şeye yakın olduğu halde ilişerek değil; her şeyden uzak olduğu halde ayrı değildir. Konuşandır, fakat düşünerek değil. İrade edendir, kast/himmet etmeksizin. Yaratandır, aza ve organları olmaksızın. Latiftir, gizlilikle vasıflandırılamaz. Büyüktür, ama zulümle nitelendirilemez. Basir'dir, ama hisle vasıflandırılmaz. Rahimdir; gönül yumuşaklığı ile nitelendirilemez. Yüzler onun azameti karşısında boyun eğmiştir. Gönüller, O'nun korkusuyla dolmuş, titrer dururlar."